تنگی کانال نخاعی چگونه درمان میشود

تنگی کانال نخاعی عارضه ای است که ممکن است باعث شود زندگی عادی فرد مختل شود. زیرا دردی که ناشی از فرسایش مفصل ها و دیسک های بین مهره ای در تنگی کانال نخاعی به وجود می آید آنقدر شدید است که تحرکات معمولی فرد را تحت تاثیر قرار داده و او را متوقف میکند. تنگی کانال نخاعی معمولا در سنین بالا و در میان افراد مسن بیشتر دیده میشود اما با درمان به موقع و مناسب میتوان فرد را به زندگی عادی و طبیعی بازگرداند.

تنگی کانال نخاعی چگونه درمان میشود

شاید برای خیلی از افراد این مسئله پیش آمده باشد که در حین راه رفتن به ناگهان از حرکت باز می ایستند و دیگر قادر به راه رفتن نخواهند بود. آیا می دانید علت این درد از چیست؟ این مسئله به علت اختلالی به نام تنگی کانال نخاعی است. تنگی کانال نخاعی به دلیل به وجود آمدن خارها یا زائده‌های استخوانی در این عارضه است. عارضه تنگی کانال نخاعی قابل درمان است اما باید علل ایجاد آن را پیدا کرد. و تحت نظر پطشک قرار گرفت.

کانال نخاعی چیست و تنگی کانال نخاعی چگونه ایجاد میشود؟

 کانال نخاعی در واقع مسیری برای عبور نخاع از بین مهره ها می باشد. این مسیر از میان فضای توخالی مهره ها عبور می کند. تقریبا” در تمام سنین، اختلالی در قطر این فضا به وجود نمی آید، اما با پا گذاشتن به دوران پیری و با رشد استخوان مهره ها، این استخوانها پهن شده و مسیر عبور نخاع را تنگ می کنند. کانال نخاعی دارای قطر خاصی می باشد، چنانچه در هر زمانی و به هر دلیلی این کانال تنگ شده و در پی آن نخاع ما هم تحت فشار قرار بگیرد، در واقع بیماری تنگی کانال نخاعی رخ داده است.

نخاع از درون کانال استخوانی حرکت کرده و تا اندام های تحتانی پیش می رود. یکی از شایع ترین علل کمردرد تنگی کانال نخاعی می باشد. اصولا” این بیماری بیشتر به سراغ افراد میانسال و مسن و گاهی به سراغ افراد کم سن و سال تر هم می رود.

دردهای تنگی کانال نخاعی تنها به قسمت کمر مربوط نمی شوند. بلکه شایع ترین قسمت دیگری که می تواند درگیر شود ، نخاع در گردن می باشد. تنگی کانال نخاعی می تواند از مهره های گردن تا انتهای ستون فقرات ادامه داشته و آنها را دچار درد کند. در نتیجه ممکن است درد در پا باشد اما منشأ اصلی آن در نخاع گردن قرار داشته باشد.

 علایم بیماری تنگی کانال نخاعی:

تنگی کانال نخاعی همانند سایر بیماری ها علایمی را از خود نشان می دهد که عبارتند از:

درد و کاهش مسافت قابل پیمایش و همچنین احساس سنگینی به دلیل گزگز کردن اندام های فوقانی یا تحتانی، یک علامت شایع است. این بیماری که می تواند پس از پیمایش حتی 100 قدم هم اتفاق افتد به لنگش عصبی معروف می باشد.

درد در هنگام راه رفتن به مدت طولانی که اغلب در ناحیه ی کمر احساس می شود و با استراحت بهبود می یابد.

ایستادن به مدت طولانی، به صورتی که فرد نمی تواند به عقب برگردد.

حتما بخوانید :   سرطان روده بزرگ یکی از کشنده ترین بیماری های گوارشی

افرادی که یک مسیر طولانی را با واکر یا چرخ های دستی نسبت به پای پیاده بهتر می پیمایند و درد کمتری را احساس خواهند کرد.

علایم تنگی نخاع در گردن با کمر کمی فرق دارد. این درد به شانه ها و فضای بین 2 کتف منتشر می شود، به صورتی که فرد قادر به حرکت انگشتان دست خود هم نمی باشد. و دستها تا حد زیادی ناکارآمد می شوند. همچنین تنگی کانال نخاعی در گردن می تواند بر روی ادرار و مدفوع هم اثر گذاشته و به شکل های متفاوتی تظاهر کند. این علایم از بی اختیاری در ادرار و مدفوع گرفته تا قطره قطره آمدن ادرار می تواند متفاوت باشد.

وقتی تنگی کانال نخاعی به ریشه های عصب موجود در گردن حمله ببرد در نتیجه از کار افتادگی اندام های فوقانی اتفاق می افتد. احساس ضعف و مور مور شدن در شانه ها، دست ها، بازوها و… از علایم آن می باشند.

کاهش قدرت عضلات

اما به یاد داشته باشید که نشستن و خم شدن به طرف جلو از درد تنگی کانال نخاعی می کاهد. این افراد از دوچرخه سواری، کوهنوردی، حرکت با چرخ خرید در فروشگاههای بزرگ هیچ شکایتی ندارند اما درد آنها با راه رفتن روی زمین صاف و به صورت مستقیم شدید تر می شود.

 تشخیص افتراقی درد دیسک کمر با درد تنگی کانال نخاعی:

درد در دیسک کمر به صورت حاد و اغلب در ناحیه ی کمر وجود دارد. همچنین درد دیسک کمر در پاها به صورت یک طرفه است. بطور کلی مریض از درد بیشتر شاکی است تا علایم دیگر.

اما در موارد تنگی کانال نخاعی، سن بیمار بالای 50 سال بوده و علایم بیماری مزمن تر می باشد. در خیلی از موارد فرد کمر درد و درد در پا ندارد اما بیشتر از ضعف و بی حسی پاهای خود شکایت دارد.  

علل ایجاد تنگی کانال نخاع:

ساییدگی مهره ها و لیگامان ها (این نوع درد به محل تنگی کانال نخاع بستگی دارد، که درد می تواند در داخل کانال نخاع یا در اطراف ریشه های عصب سیاتیک خارج شده از نخاع باشد)

علت:

تنگی کانال نخاعی می تواند به چند صورت اتفاق افتد و همچنین می تواند درگیری یک یا چند مهره را با هم داشته باشد.

اگر تنگی کانال نخاعی به دلیل وجود مشکلاتی در دیسک کمر (بیرون زدگی یا فتق دیسک) و کلفتی بافت های پیوندی اطراف کانال و یا زواید آرتروزی باشد، با قطعیت می توان گفت که چنین مشکلی مادر زادی بوده و به مرور زمان بدتر شده است.

حتما بخوانید :   لیپوماتیک ، عوارض این عمل برای افراد چاق

علت دیگر، بیماریهایی است که موجب لغزش مهره ها بر روی هم می شود. در این بیماریها یک مهره جلوتر از مهره ی دیگر قرار خواهد گرفت.

این علایم نشان دهنده مسدود شدن کانال نخاعی بوده و این فشارها علاوه بر تنگی کانال نخاع، می تواند به عصب سیاتیک هم منتقل شده؛ در نتیجه موجب علایم و دردهایی در ناحیه ی پا شود.

تشخیص تنگی کانال نخاعی:

معاینه ی بالینی و گرفتن شرح حال

تصویر برداری عموما” به صورت MRI ( جهت نشان دادن محل درگیری)

تست الکتروفیزیولوژیک یا همان نوار عضلانی عصبی (تشخیص میزان فشار بر روی عصب)

 درمان تنگی کانال نخاعی:

بهبود انعطاف پذیری عضلات و تقویت تدریجی آنها، یکی از بهترین و اصلی ترین درمانهای تنگی کانال نخاعی می باشد.

راههای درمانی دیگر عبارتند از:

استفاده از داروهای ضد تشنج، داروهای کورتیکواستروئیدی، داروهای ضد التهابی، استفاده از سرما یا گرما درمانی، استفاده از طب سنتی و… که به نظر پزشک شما بستگی دارد.

افراد نباید به مدت طولانی در یک جا بنشینند و در صورت امکان هر چند دقیقه یکبار بلند شده و قدم بزنند.

لیزرتراپی و کشش در ناحیه ی کمر

استفاده از یوگا و تمدد اعصاب

کاهش وزن در افراد چاق

کرست های کمر

استفاده از انواع روش های فیزیوتراپی و ورزش های درمانی

 اصولا” حرکات ورزشی نرم و کم فشار نقش به سزایی در درمان تنگی کانال نخاعی دارد.

این ورزش ها عبارتند از: پیاده روی، دوچرخه سواری، شنا و حرکات کششی در ساق پا در زمان بیداری و در زمان خواب بسیار مؤثر خواهند بود.

 در صورتی که داده های تشخیصی با معاینه ی بالینی تطابق داشته باشد، جراحی یکی از گزینه های درمان می باشد.

در صورتی که تنگی کانال نخاعی تنها یک مهره را درگیر کرده باشد، درمان آسانتر بوده و با یک جراحی باز که از اعمال روتین می باشد، به راحتی صورت می گیرد.

پیشگیری از تنگی کانال نخاع:

از سنین جوانی در روش صحیح بلند کردن اجسام دقت کافی داشته باشید. بیش از حد تحمل، به بلند کردن اجسام سنگین نپردازید. روش صحیح بلند کردن اجسام بدین صورت است که روی زمین نشسته و اقدام به بلند کردن آن کنید.

از نشستن طولانی مدت پرهیز کنید. در حین کار روزانه باید به تغییر پوزیشن بپردازید.

ورزش کردن نقش بسیار مهمی در پیشگیری از بیماری تنگی نخاع دارند. بخصوص ورزش هایی که موجب تقویت عضلات اطراف نخاع شود. با این کار حتی با بلند کردن ناگهانی اجسام سنگین فشار کمتری به نخاع خود وارد می آورید.

همچنين ببينيد

نظر خود را بنویسید

عبارات توهين آميز منتشر نخواهد شد.
از نوشتن نظرات با حروف لاتين خودداری شود.